ΠΡΟΣΩΠΑ

  Μια Ελληνίδα στο Τόκυο Συνέντευξη με τη φωτογράφο Ανδρονίκη Χριστοδούλου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

View from Mori Tower.TOKYO (c) Androniki Christodoulou

Ποιός άνεμος σας έφερε στην Ιαπωνία;

Στην Ιαπωνία έχω έρθει άλλες δύο φορές και έμεινα από έναν μήνα. Από την πρώτη φορά είχα ενθουσιαστεί. Πρώτα από τον πολιτισμό, τον παραδοσιακό αλλά και τον σύγχρονο. Στην σύγχρονη Ιαπωνία βέβαια είναι δύσκολο να βρει κανείς την λιτότητα με την οποία έχουμε συνδυάσει την αισθητική της Ιαπωνίας στην Δύση. Όμως και σε αυτό το μπέρδεμα χρωμάτων, Ανατολής και Δύσης που βλέπει κανείς στους δρόμους του Τόκιο, υπάρχει κρυμμένη η αρμονία, που κάνει τους Ιάπωνες να έχουν ακόμα και σήμερα πολύ ενδιαφέρουσα αισθητική.
Το άλλο που μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση ήταν η φιλοξενία τους που σε συνδυασμό με τον σεβασμό, την διακριτικότητά τους και την ευγένεια που τους χαρακτηρίζει, με έκαναν από την αρχή να αισθανθώ πολύ άνετα. Η Ασία με ενδιέφερε από παλιά αλλά στο Τόκιο αισθάνθηκα ότι θα μπορούσα να ζήσω. Αποφάσισα λοιπόν να το προσπαθήσω, να κάνω έδρα μου το Τόκιο και από εδώ να αρχίσω σιγά σιγά να ταξιδεύω και στις γύρω χώρες.
 
Όμως και σε αυτό το μπέρδεμα χρωμάτων, Ανατολής και Δύσης που βλέπει κανείς στους δρόμους του Τόκιο, υπάρχει κρυμμένη η αρμονία...
Με το που τελείωσαν οι Ολυμπιακοί όπου φωτογράφιζα για το ATHOC (Athens Olympic Commitee), τελείωσα και με άλλες υποχρεώσεις που είχα και τέλη Νοέμβρη βρέθηκα στο Τόκιο για ακόμα μία φορά χαμένη στην μετάφραση...



KIMONO REVIVAL – Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΙΜΟΝΟ Tokyo (c) photos: Androniki Christodoulou

Ποιες είναι οι πρώτες σας εντυπώσεις σαν κάτοικος και εργαζόμενη σε αυτήν τη χώρα;

Σαν κάτοικος αυτή την φορά στην αρχή όλα ήταν πολύ πιο πολύπλοκα. Είναι πολύ διαφορετικό το να έρχομαι να ζήσω σε μία πολύ ξένη χώρα από το να την επισκέπτομαι για ένα μικρό διάστημα απασχολούμενη μόνο με τα ρεπορτάζ που δουλεύω. Ξαφνικά και τα πιο απλά πράγματα ήθελαν ιδιαίτερο τρόπο αντιμετώπισης. Ευτυχώς ήμουν τυχερή γιατί διαμέρισμα νοίκιασα μαζί με μία φίλη Γιαπωνέζα και έτσι ήταν πολύ πιο εύκολο να βρω κάτι και παράλληλα έχω και κάποιον να με βοηθάει σε καθημερινά μικροπροβλήματα που παρουσιάζονται, κυρίως λόγο γλώσσας. Βέβαια όταν άκουσα για τα 2 ή 3 ενοίκια δώρο στον ιδιοκτήτη, συν την εγγύηση και το ένα ενοίκιο στον μεσίτη που πρέπει να δώσει όποιος νοικιάζει σπίτι εδώ τρόμαξα λίγο. Τελικά όμως είναι ο μόνος τρόπος για να βρεθεί κάτι σε λογική τιμή και έτσι κι αλλιώς, όλα είναι αρκετά ποιο ακριβά από ότι στην Ελλάδα
Σαν εργαζόμενη, μου έκανε πολύ εντύπωση το πόσο σημαντική είναι η γραφειοκρατεία εδώ. Όλα πρέπει να ακολουθούν κατά γράμμα τους κανονισμούς, ακόμα και αν έτσι η διαδικασία γίνεται πολύ πιο δύσκολη και χρονοβόρα. Κάποιες φορές νοσταλγώ την ελληνική ελαστικότητα και εφευρετικότητα.


JAPAN PORTFOLIO (c) photos: Androniki Christodoulou

Η Ιαπωνία πρέπει να έχει πολύ υλικό για ένα φωτογράφο. Βέβαια η ματιά του/της κάθε φωτογράφου είναι διαφορετική και αναλόγως αποδίδει τα ίδια θέματα διαφορετικά, αλλά ανεξάρτητα από αυτό, νομίζω η Ιαπωνία δεν έχει εξαντληθεί. Θα υπάρχουν πολλά θέματα που έλκουν το φακό του φωτογράφου. Ποιά θέματα σας τράβηξαν περισσότερο την προσοχή φωτογραφικά;

Η Ιαπωνία είναι ο παράδεισος του φωτογράφου! Έχει πολλά θέματα για να δουλέψει κανείς, οι Ιάπωνες γενικά είναι δεκτικοί στην φωτογράφηση ή αδιαφορούν για την παρουσία του φακού (επιφανειακά τουλάχιστον) και επίσης με βοηθάει το ότι έχει πάρα πολύ χρώμα.
Τα πρώτα θέματα πού δούλεψα εδώ ήταν ένα μεγάλο για τους άστεγους στο Τόκιο και ένα για μια νεανική υποκουλτούρα το "cosplay" (costume-play) που είναι εμπνευσμένο κυρίως από τα ιαπωνικά κόμιξ. Το πρώτο γιατί το να υπάρχουν τόσοι πολλοί άστεγοι στο Τόκιο δεν είναι κάτι που περιμένει κανείς να δει στην ευημερούσα Ιαπωνία και το δεύτερο γιατί είναι πολύχρωμο, δημιουργικό και για τα μάτια των δυτικών αρκετά ακραίο.


MANGA COSPLAY, Tokyo (c) photos: Androniki Christodoulou

Μια Ελληνίδα στην Ιαπωνία...Αν και λόγω της φύσεως της δουλειάς σας, είστε κατά κάποιο τρόπο "πολίτης του κόσμου". Πως αντιδράνε οι Ιάπωνες όταν μαθαίνουν την καταγωγή σας;

Πολλές φορές, κυρίως οι νέοι, δεν καταλαβαίνουν από πού είμαι μέχρι να αρχίσω να μιλάω για τους Ολυμπιακούς... Δεν έχω καταλάβει ακόμα αν είναι γιατί δεν ξέρουν το πού βρίσκεται η Ελλάδα ή γιατί τους δυσκολεύει η προφορά μου.
Όταν καταλαβαίνουν ότι είμαι από την Ελλάδα, συνήθως εντυπωσιάζονται, είτε γιατί στην Ιαπωνία είμαι ένα σπάνιο είδος, είτε γιατί γνωρίζουν την ομορφιά της χώρας μας και την ιστορία.


LIVING ZEN - Hoshinji monastery of Soto Zen Buddhism in Obama - JAPAN (c) photos: Androniki Christodoulou

Μιλήστε μας λίγο για την Ιαπωνία, τον κόσμο, την καθημερινότητα εκεί.

Σαν ζωή γενικότερα η Ιαπωνία είναι αρκετά εύκολη χώρα. Οι άνθρωποι είναι φιλικοί και εύκολα γίνονται γνωριμίες. Πολλές φορές βέβαια η ασάφεια στην έκφραση των Ιαπώνων κάνει λίγο δύσκολη την κατανόησή τους από τους δυτικούς. Εμείς έχουμε μάθει να εκφραζόμαστε με άσπρο ή μαύρο αλλά εδώ δεν υπάρχει αυτό το απόλυτο. Τα πράγματα καθορίζονται μέσα από την ροή τους. Επίσης το μέγεθος της πόλης κάνει
τους ανθρώπους πολύ εύκολα να έρχονται αλλά και να φεύγουν και οι φιλίες θέλουν πολύ χρόνο για να αναπτυχθούν.
Το Τόκιο είναι μία πόλη με πολύ ζωή. Την ημέρα είναι γεμάτο με ασπρόμαυρα ντυμένους salary-men που τρέχουν στα γραφεία τους αγχωμένοι ανάμεσα σε γυάλινους ουρανοξύστες και την νύχτα ανάβουν οι άπειρες φωτεινές επιγραφές με τα πολύχρωμα ιδεογράμματα και ο κόσμος γεμίζει τα εστιατόρια τα bar και τα club. Μετά από το συνήθως δωδεκάωρο δουλειάς χαλαρώνουν με καλό φαγητό και με λίγο έως πολύ περισσότερο ποτό.
  ..Εμείς έχουμε μάθει να εκφραζόμαστε με άσπρο ή μαύρο αλλά εδώ δεν υπάρχει αυτό το απόλυτο. Τα πράγματα καθορίζονται μέσα από την ροή τους...

Οι νέοι από την άλλη, όλο και λιγότερο θέλουν να ακολουθήσουν αυτό το πρότυπο. Όσο ακόμα είναι γύρω στα είκοσι, προσπαθούν να εφεύρουν την διαφορετικότητά τους. Ταξιδεύουν, βάφουν τα μαλλιά τους, πειραματίζονται με τα ρούχα τους και προσπαθούν να έχουν αντισυμβατική συμπεριφορά. Άπειρα μεγάλα και μικρά συγκροτήματα αποτελούν την Ιαπωνική μουσική σκηνή. Η μόδα αλλάζει κάθε τρεις μήνες. Διάφορες υποκουλτούρες συνυπάρχουν.
Οι μεγαλύτεροι μιλούν για χάσμα γενεών αλλά η οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας που συνεχίζεται, έχει κάνει τούς νέους να πιστεύουν όλο και λιγότερο στα ιδανικά των γονέων τους.
Η Ιαπωνία δέχεται συνέχεια επιρροές από το εξωτερικό και αλλάζει με γρήγορο ρυθμό. Ο τρόπος που τις δέχεται όμως είναι πολύ ιδιαίτερος γιατί τις περνάει μέσα από το φίλτρο του πολιτισμού της και τελικά τις μετατρέπει σε κάτι Ιαπωνικό αναδεικνύοντας το σύγχρονο πολιτισμό της.
Πολύ διαφορετικά από την Ελλάδα η οποία δέχεται συνέχεια επιρροές από το εξωτερικό αλλά το κάνει σχεδόν αδιαφορώντας για τον δικό της πολιτισμό.

 


http://www.androniki.com
Aνδρονίκη Χριστοδούλου Έδρα: Tόκιο, Ιαπωνία. Πτυχίο Φωτογραφίας από ΤΕΙ Αθηνών και μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Φωτοδημοσιογραφία από το London College of Printing. 'Εχει συνεργαστεί με τα κυριακάτικα ένθετα των εφημερίδων Καθημερινή, Ελευθεροτυπία, Επενδυτής και ΒΗΜΑ και με τα περιοδικά ESQUIRE, MEN, KLIK, CLOSE-UP, METΡΟ, ΟΖΟΝ, ΔΙΦΩΝΟ και με τη βρεττανική εφημερίδα Quardian. To 2004 ήταν διαπιστευμένος φωτογράφος του ΑΘΗΝΑ 2004. Ατομικές εκθέσεις 1998 Αναστενάρια (Αλατζά Ιμαρέτ, Φωτοσυγκυρία 10+1, Θεσσαλονίκη) 1994 Μάτια (Μυροβόλος, Θεσσαλονίκη). Ομαδικές εκθέσεις στη Σκόπελο, Λονδίνο, Αθήνα, Καλαμάτα. Βιβλία συμμετοχή στο βιβλίο "Greek photojournalists" (2002)

 

H συνέντευξη δόθηκε στον Φ. Γκριτζιώτη για τον ιστοχώρο Greece-Japan.com τον Φεβρουάριο του 2005

© 2001-2005 www.Greece-Japan.com