THΛΕΟΡΑΣΗ
ΕΡΤ:  ΚΥΡΙΑΚΗ  12/08/2007  00:00  (Σάββατο μεσάνυχτα)

Ο ΣΑΜΟΥΡΑΙ ΤΟΥ ΛΥΚΟΦΩΤΟΣ  (2002)
TWILIGHT SAMURAI

Διάρκεια: 129'
Παραγωγή:Ιαπωνίας
Παίζουν: Χιρογιούκι Σανάντα, Ρίε Μιγιαζάουα, Νέντζι Κομπαγιάσι, Ρεν Οσούγκι, Μιτσούρου Φουκουκόσι
Σκηνοθέτης: Γιότζι Γιαμάντα
Σενάριο: Γιότζι Γιαμάντα, Γιοσιτάκα Αζάμα, από διηγήματα του Σουχέι Φουτζισάουα
Φωτογραφία : Μουτσούο Ναγκανούμα

Ο Σέμπεϊ είναι ένας δευτεροκλασάτος σαμουράι, σε μια εποχή (την περίοδο Μέιτζι, γύρω στο 1860) όπου η αίγλη και το κύρος των σαμουράι έχουν αρχίσει να φθίνουν. Ο θάνατος της γυναίκας του, του έχει προκαλέσει πολλές δυσκολίες, καθώς καλείται πλέον μόνος του να φροντίσει για την ανατροφή των δυο παιδιών του
και της ηλικιωμένης μητέρας του, η οποία υποφέρει από άνοια. Φτωχός και ξεπεσμένος, δεν έχει άλλη φιλοδοξία από το να ζει μια ήσυχη αγροτική ζωή. Όταν, όμως, ξαναεμφανίζεται στη ζωή του ο παιδικός του έρωτας, η Τομόε, τα πράγματα αλλάζουν ραγδαία….

Εξαιρετικά παραγωγικός, ο, άγνωστος στη Δύση σκηνοθέτης Γιότζι Γιαμάντα έχει γυρίσει 78 ταινίες από την δεκαετία του ’60 μέχρι σήμερα (μεταξύ των οποίων και μια πολύ δημοφιλή σειρά ρομαντικών κομεντί με κεντρικό χαρακτήρα τον αντιήρωα Τόρα Σαν). Αντλεί τις ιστορίες του Σαμουράι του λυκόφωτος από τα διηγήματα του Σουχέι Φουτζισάουα, ενός από τους σημαντικότερους συγγραφείς της Ιαπωνίας. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τα ηρωικά κατορθώματα των γενναίων σαμουράι (όπως στον Κουροσάβα) αλλά με την καθημερινότητα τους, τα προβλήματα τους, τις χαρούμενες και θλιμμένες στιγμές της ζωής τους. Ο Σεμπέι παρουσιάζεται ως μεροκαματιάρης με οικονομική στενότητα και οικογενειακά βάρη: είναι κυριολεκτικά, ένας «σαμουράι του λυκόφωτος» που συμβολίζει το τέλος εποχής, την διάλυση των παραδοσιακών αξιών και αρχών σε μια μεταβατική περίοδο. Πρόθεση του Γιαμάντα: να εξανθρωπίσει πολεμιστές που, για χρόνια, είχαν ηρωοποιηθεί και να τους πλησιάσει ρεαλιστικά.

Χωρίς πολλές σκηνές βίας, η ταινία γοητεύει με την λεπτομερή ιστορική διάσταση της και την ρευστότητα της αφήγησης.
Η ταινία του Γιαμάντα σάρωσε το 2003 τα Κρατικά Βραβεία της Ιαπωνίας όπου διακρίθηκε σε 12 κατηγορίες (μεταξύ των οποίων καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, ερμηνειών, κλπ) και διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ Βερολίνου της ίδιας χρονιάς.